Søk i Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Avansert søk

Nynorskordboka

OppslagsordOrdbokartikkel
I jo m1
I dette vinduet skal du finne tabell m1 for oppslagsordet jo
(norrønt gjóðr) fugl av tjuvjoslekta, Stercorarius; i fleirtal: joar underfamilie av måsefamilien; Stercorariinae fugl av tjuvjoslekta, Stercorarius; i fleirtal: joar underfamilie av måsefamilien; Stercorariinae
II jo adv.
I dette vinduet skal du finne tabell adv. for oppslagsordet jo
(frå lågtysk)
1 brukt trykklett: da (vel), no, nok, må vite, som kjent
dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
: dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
1 brukt trykklett: da (vel), no, nok, må vite, som kjent
dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
: dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
2 dess (II), dess (III)
jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
: jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
2 dess (II), dess (III)
jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
: jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
1 brukt trykklett: da (vel), no, nok, må vite, som kjent
dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
: dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
1 brukt trykklett: da (vel), no, nok, må vite, som kjent
dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
: dette er jo lettdette er jo lett / klart han veit det, han er jo fagmannklart han veit det, han er jo fagmann
2 dess (II), dess (III)
jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
: jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
2 dess (II), dess (III)
jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
: jo før, jo hellerjo før, jo heller / jo før (det blir gjort), desto betrejo før (det blir gjort), desto betre
jau interj.
I dette vinduet skal du finne tabell interj. for oppslagsordet jau
; el. III jo interj.
I dette vinduet skal du finne tabell interj. for oppslagsordet jo
(norrønt jaur)
1 brukt til å stadfeste det positive innhaldet i ei nekta utsegn:
kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
: kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
1 brukt til å stadfeste det positive innhaldet i ei nekta utsegn:
kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
: kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
2 brukt som svarord på spørsmål som i forma er positivt (men der svararen kan merke ein tvil):
korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
: korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
2 brukt som svarord på spørsmål som i forma er positivt (men der svararen kan merke ein tvil):
korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
: korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
3 brukt med lausare tilknyting til det som går føre:
jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
: jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
3 brukt med lausare tilknyting til det som går føre:
jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
: jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
4 brukt som ironisk stadfesting av ei utsegn:
jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!
: jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!
4 brukt som ironisk stadfesting av ei utsegn:
jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!
: jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!
1 brukt til å stadfeste det positive innhaldet i ei nekta utsegn:
kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
: kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
1 brukt til å stadfeste det positive innhaldet i ei nekta utsegn:
kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
: kjem du ikkje? (Å) jau (da)kjem du ikkje? (Å) jau (da) / er han ikkje rik? Jau, særs riker han ikkje rik? Jau, særs rik
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å uttrykkje ei avgjerd trass i eit forbod:
ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
: ikkje gjer det! Jau, eg vilikkje gjer det! Jau, eg vil
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
// brukt for å ta attende ei føregåande nekting:
eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
: eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!eg vil ikkje tenkje meir på dette no. Jau, eg må!
2 brukt som svarord på spørsmål som i forma er positivt (men der svararen kan merke ein tvil):
korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
: korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
2 brukt som svarord på spørsmål som i forma er positivt (men der svararen kan merke ein tvil):
korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
: korleis går det? Jau (takk), berre brakorleis går det? Jau (takk), berre bra / kjem du deg no? Jau, eg gjer da detkjem du deg no? Jau, eg gjer da det
3 brukt med lausare tilknyting til det som går føre:
jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
: jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
3 brukt med lausare tilknyting til det som går føre:
jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
: jau, no skal du sjåjau, no skal du sjå
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
// til dømes som innleiingsord i setningar som slår fast noko som kan dragast i tvil, som det rår uvisse om o.l.:
jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
: jau, han var visst ventajau, han var visst venta / jau, ungdomen – det er framtida!jau, ungdomen – det er framtida!
4 brukt som ironisk stadfesting av ei utsegn:
jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!
: jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!
4 brukt som ironisk stadfesting av ei utsegn:
jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!
: jau, du er meg ei fin ei!jau, du er meg ei fin ei! / jau, eg synest sjå at han blir til noko!jau, eg synest sjå at han blir til noko!

 

Resultat pr. side