Søk i Bokmålsordboka og Nynorskordboka
Avansert søk

Nynorskordboka

OppslagsordOrdbokartikkel
ikkje adv.
I dette vinduet skal du finne tabell adv. for oppslagsordet ikkje
(norrønt ekki) forkorta kje; brukt til å nekte anten ei heil utsegn eller eit einskilt ord eller ordlag
1 i hovudsetning vanleg stilt etter det finitte verbet og føre partisipp eller infinitiv
eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
: eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
1 i hovudsetning vanleg stilt etter det finitte verbet og føre partisipp eller infinitiv
eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
: eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
2 stilt føre eit einskilt ledd for å gje det nektande tyding
ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
: ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
2 stilt føre eit einskilt ledd for å gje det nektande tyding
ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
: ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
3 knytt til predikatet i hovudsetninga i staden for verbet i undersetninga
eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem
: eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem
3 knytt til predikatet i hovudsetninga i staden for verbet i undersetninga
eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem
: eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem
forkorta kje; brukt til å nekte anten ei heil utsegn eller eit einskilt ord eller ordlag
1 i hovudsetning vanleg stilt etter det finitte verbet og føre partisipp eller infinitiv
eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
: eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
1 i hovudsetning vanleg stilt etter det finitte verbet og føre partisipp eller infinitiv
eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
: eg røykjer ikkjeeg røykjer ikkje / han vil ikkje gåhan vil ikkje gå / De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?De skulle ikkje ha ein tiar å låne meg?
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved invertert ordstilling stilt etter eit (etter måten) trykkveikt subjekt
meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
: meg skremmer han ikkjemeg skremmer han ikkje
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// ved inversjon stilt føre verbet
ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
: ikkje veit eg korleis det skal gåikkje veit eg korleis det skal gå
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// stilt etter det (eller dei) adverb i ei hovudsetn som gjev setning ei tvilande, spørjande tyding
han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
: han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?han går da vel ikkje og mistrivst og stundar heim?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning med invertert ordstilling stilt etter eit trykkveikt, men føre eit trykksterkt subjekt
er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
: er han ikkje gått enno?er han ikkje gått enno? / er ikkje han heller gått enno?er ikkje han heller gått enno?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i spørjesetning der ein ventar eit positivt svar
er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
: er han ikkje stor og sterk?er han ikkje stor og sterk?
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i visse setningar der det nektande spørjandeuttrykket har positiv tyding
kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
: kor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandetkor vedunderleg var det ikkje å sjå att gamlelandet
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i undersetning vanleg stilt føre predikatet eller føre subjekt når dette er (meir eller mindre) trykksterkt
da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
: da han ikkje var komen til rett tid, gjekk deida han ikkje var komen til rett tid, gjekk dei / da ikkje han kom, gjekk dei andre ògda ikkje han kom, gjekk dei andre òg / det er ikkje det at han ikkje greier detdet er ikkje det at han ikkje greier det
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i setningar utan finitt verb (særleg som svar på tidlegare utsegner)
kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
: kvifor ikkje det?kvifor ikkje det?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
// i visse samband
ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
: ikkje det eg veitikkje det eg veit / ikkje nok med detikkje nok med det / ikkje for detikkje for det / ikkje sant?ikkje sant?
2 stilt føre eit einskilt ledd for å gje det nektande tyding
ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
: ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
2 stilt føre eit einskilt ledd for å gje det nektande tyding
ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
: ikkje ein lyd høyrde deiikkje ein lyd høyrde dei / ikkje nokon skulle vite detikkje nokon skulle vite det / han kunne kanskje ikkje lese?han kunne kanskje ikkje lese?
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
// stilt føre adjektiv som uttrykkjer dårleg kvalitet, låg grad o.l.:
det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
: det var ikkje dårleg!det var ikkje dårleg! / det var ikkje lite han fekk gjortdet var ikkje lite han fekk gjort
3 knytt til predikatet i hovudsetninga i staden for verbet i undersetninga
eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem
: eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem
3 knytt til predikatet i hovudsetninga i staden for verbet i undersetninga
eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem
: eg trur ikkje (at) han kjemeg trur ikkje (at) han kjem

 

Resultat pr. side